Σάββατο, 26 Απριλίου 2008

Πώς γίνεται;

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ελπίζοντας να μη χαλάω την διάθεση του ερωτήματος...νομίζω, σύντροφοι, ότι το πώς δεν είναι και τόσο κρίσιμο.φροντίζετε να το αποδεικνύετε, άλλωστε,(για όποια/ον μπορεί να αναρωτιέται) επί έτη συναπτά.κόντρα στη βεβαιότητα της απόλυτης τάξης, που λένε.το ερώτημα που σ'εμένα καρφώθηκε είναι το γιατί.μου απαντήθηκε, όμως, ακόμα πιο αυθόρμητα.για όλους τους λόγους του κόσμου.

θεσσαλονίκη, λοιπόν...
για όλους τους λόγους του κόσμου`και για έναν ακόμα, ξεχωριστό, αυτή την φορά...

Ανώνυμος είπε...

Αν και το "τι γινεται" δεν προσδιοριζεται επαρκως ( ενα μουσικο σιντι διπλα απο μια φωτογραφια πορειας ισως υποδηλωνει ενα εσωτερικο κοσμο που εκδηλωνεται), το "πως γινεται" ευκολα απαντιεται: Γινεται με αρκετη αυταπαρνηση.
Το "γιατι γινεται" επιστρεφει πάλι στα εσωτερικα κινητρα που η συλλογικη όμως στοχοθεσια τα ξεπερνα και γινεται ισχυροτερη και σημαντικότερη απο αυτα...
Αυτο που μάλλον δυσκολα μπορει να απαντηθει ειναι "που καταλήγει"...
Και ειναι κάτι που βασανιζει ολους μας..

Φιλια απο Αγρίνιο!

^Xalastras^ είπε...

πως γίνεται και επιβιώνω?

καλησπέρα ..

Ανώνυμος είπε...

καλησπερα και απο εμένα...
έλα μου ντε,πώς γίνεται?και όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα που γεννιούνται απ'αυτό...τί,γιατί,πώς,και μέχρι πότε?
γίνεται...και γίνεται γιατί εμείς το θέλουμε,το επιλέγουμε,το γουστάρουμε,και για μια ζωή θα το παλεύουμε...
αν όχι εμείς τότε ποιοι,αν όχι τώρα πότε?
και πάλι ίσως ξέφυγα από το αρχικό ερωτημα το οποιο ομως προσεγγιζεται και απανταται διαφορετικα απο τον καθενα...γιατι είμαστε διαφορετικοί,με κοινούς στόχους,κοινή ελπίδα και εύχομαι και κοινή πορεία...
φιλιά...

Ρβξ από Πύργο
(Υ.Γ.γεια σου φίλε από Αγρίνιο...έχω κάτι φίλους εκεί,και ίσως γνωρίζεστε..από δεύτερο λύκειο είναι,μήπως ξέρεις κανέναν από εκεί?)
καλή συνέχεια